ingın

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

Süreğen (kronik) hastaliklı kimse (Dz. Çkr.)

1. Basur, dizanteri, kanlı ve sancıli ishal (Gaz.) 2. Ikınmak (Af. Isp. Dz. Çki. Ama. Mr. Ky. Nğ. Kn. Iç. Mğ.) 3. Kusacak gibi olmak (Brd.) 4. Ikınmak (Nğ.)

Yorgunluktan, hastalıktan ya da sıkintidan sık sik nefes almak, inlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Ba. Çkr. Ank. Nğ. Ant. Mğ.)

Hastalıik çekmek (Kr.)

Irza geçmek (Isp. Brd. Ay. Mn. Es. Sk. Kc. Bo. Ks. Çkr. To. Ama. Or. Gm. Ar. Kr. Sv. Ky. Nğ. Kn. İç. Mğ. Krk.)