iğeze

1. Yüzüne kan gelmek, sağlığı düzelmek (Isp. Es. Kc. Bo. Sv. Çkr. Mğ. Yz.) 2. Buluğa ermek (Ay. Bo.)

Yorgunluktan, hastalıktan ya da sıkintidan sık sik nefes almak, inlemek (Af. Isp. Brd. Dz. Es. Ba. Çkr. Ank. Nğ. Ant. Mğ.)

Çok ince bilekli kimse (iç.)

ince ve eğri bacaklı kimse (Kn.)

Irza geçmek (Isp. Brd. Ay. Mn. Es. Sk. Kc. Bo. Ks. Çkr. To. Ama. Or. Gm. Ar. Kr. Sv. Ky. Nğ. Kn. İç. Mğ. Krk.)

Büyük başlı kimse (Ada.)