imük

Kısa boylu, sişman adam (Dz. Sv. Kn.)

1. Cıvık dışkı (Ada.) 2. ishal (Sm. Ky. iç.)

Ayakta geçirecek kadar hafif hasta olmak (Ezc.)

Büyük başlı kimse (Ada.)

Ayaklan havada, tepesi üstü durmak (Kn.)

Uyuklamak (Ada.)