imırmak

1. Uyuklamak (Dz. iz. Çkl. Ks. Zn. Or. MI. Gaz. Mr. Ank. Krş. Nğ. Ada.) 2. Uyuşmak (Nğ.) 3. Soyunmak (Yz.) 4. Çocuk mizıklanmak (Brd. Bo. Ada.)

Uyuklamak (Kü. Ks. Krş. Ada.)

Kısa boylu, sişman adam (Dz. Sv. Kn.)

1. Cıvık dışkı (Ada.) 2. ishal (Sm. Ky. iç.)

Ayakta geçirecek kadar hafif hasta olmak (Ezc.)

Büyük başlı kimse (Ada.)