emlemek

1. İlâç, merhem (Af. Kü. Bo. Ks. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gr. Gm. Ezc. EI. MI. Ur. Gaz. Mr. Hat. Sv. Ank. Ky. Nş. Kn. Ada. iç.) 2. iyileştirme inancıyla, yatırlardan getirilerek, hastalara dokundurulan ağırlık (Kerkük)

Büyük, yetişkin, yaşlı, kart, olgun insan ya da hayvan (Ba. Es. Çkr. Cr. Sm. Ama. To. Gr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Ağ MI. Gaz. Mr. Sv. Ank. Ns. Kn. Ada.)

Vucutça kuvvetlenmek, olgunlaşmak (Ks. Ama. To. Or. Ezc. Gaz. Mr. Sv. Krş. Ada.)

Sütkardeş (Dz. Bo. Gaz. Hat. Sv. Ada. iç.)

Zayıflamak, incelmek (Kn. Ada.)

1. Açlıktan zayıf düşmek, zayıflamak (iz. Kn. Ada. İç.) 2. Çok acıkmak, içi geçmek (Krş. İc.) 3. Kuvvetsizlikten, cansızlıktan esnemek (Ada.) 4. Gücü, dayanağı azalmak (Yz. Krş. Nğ. Kn. Iç.) 5. Az yorulmak (Ada.)