cünbilli

1. Boğazi uzun adam (Sv.) 2. Döl yataği, yavruyu saran zar, eş (Isp. Brd. Dz.)

Genç, delikanlı (Es. İst. To. Kn.)

Kisa boylu adam (Ama.)

Bebeklikten çıkmış çocuk (ist.)

Omuz (ist.)

1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)