cara
1. Boğazi uzun adam (Sv.) 2. Döl yataği, yavruyu saran zar, eş (Isp. Brd. Dz.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görcar
1. Hayvanları hastalıklı olan kimse (Ama.) 2. Döl yatağı, yavruyu saran zar, eş (Brd.)
caran
Sevimli, uzun boylu, güzel gözlü insan ya da hayvan (Isp. Brd. Kn)
cava
Döl yatağı, yavruyu saran zar, eş (Mğ.)
can tahtası
Göğüs kemiği (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Es. Çr. Or. Tr. Gm. Sv. Kn. Ant.)
cibir
1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
cicik
1. Meme (Af. Dz. Çkl. Çr. Sm. Ama. To. Or. Ar. Ezc. Bt. MI. Sv. Yz. Ank. Ky.) 2. İrinli açık yara (Brd. Kn. Ant.) 3. Yeni doğan çocuk (Isp.) 4. iç, can (Nğ.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...