caran

Sevimli, uzun boylu, güzel gözlü insan ya da hayvan (Gr. Sv. Nğ. Kn.)

1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)

1. Boğazi uzun adam (Sv.) 2. Döl yataği, yavruyu saran zar, eş (Isp. Brd. Dz.)

Göğüs kemiği (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Es. Çr. Or. Tr. Gm. Sv. Kn. Ant.)

1. Hayvanları hastalıklı olan kimse (Ama.) 2. Döl yatağı, yavruyu saran zar, eş (Brd.)

Uzun bacakli insan (El.)