culcul

Çis yap anlamında kullanılır (Gm.)

Kalp, yürek (Ezm.)

1. İnsan ya da hayvan ölüsü (Çr. Sm. Ama. Tr. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Vn. Bt. Sv. Kn. Ada El.) 2. Beden (ist. To. Ada. Kr.)

1. Ezik, çürük (Brd. Ay.) 2. Omuzbaşı, kürek kemiğinin üstü (Ezm. Nğ. Kn. Ant.) 3. Yeni açılan yara (MI.)

Kolun döner kemiği (Mr.)

İştahsız kimse (Gaz.)