caam

1. Zayıf, ince kimse (Ank. Kn. Tk.) 2. Kaba yapıli, biçimsiz kimse (To. Or. Gaz. Hat. Sv.)

Sakat, düzgün yürüyemeyen kimse (Ar.)

Şirpence de denilen bir çiban (Gaz.)

Can çekişmek (Gaz.)

1. Ölmek üzere olan kimseye verilen su (Ba.) 2. Kan (Bil.)

1. Kalbin altı, göğüs kemiğinin bittiği yer (Af. Gaz.) 2. Yürek, kalp (Isp. Mi. Af. Mn. Ank.) 3. Ínsanın en nazik yeri (El.)