cıncıla

1. Öldürücü hastalık (Nğ.) 2. Azrail (Nğ. iç.)

1. Hayvanları hastalıklı olan kimse (Ama.) 2. Döl yatağı, yavruyu saran zar, eş (Brd.)

Kolun döner kemiği (Mr.)

İştahsız kimse (Gaz.)

Bebeklikten çıkmış çocuk (Brd. Dz.)

Cıliz, zayıf (Ba.)