cıbar
1. Bebeklikten çıkmış çocuk (Uş. Isp. Dz. Ba. Kü. İst. Çkr. Nğ. Mğ. Brd. iz. Mn. Çr. Ay. Kn.) 2. Zayıf çocuk (Isp.) 3. Bel ağrılarında, kırık ve çıkıkların tedavısinde kullanılan iç yağı ve kara sakız karışımi yakı (Mr. Hat. Ky. Ada. İç. Sv. MI.) 4. Çiçek hastalığı (Sm.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görcabar
Bebeklikten çıkmış çocuk (Brd. Dz.)
ceber
Bebeklikten çıkmış çocuk (ist.)
ciba
1. Göbek (Tr.) 2. Bebeklikten çıkmış çocuk (Mn. İst.)
cibir
1. Kisa boylu insan (Brd. Tr.) 2. Yaşı büyük, boyu küçük (Dz.) 3. Ciliz, zayıf (Isp. Brd. Brs. Es. Ks. Sm. Or. Ank. Kn. Dz. iz. İç. Zn. Nğ. Ky.) 4. Çıplak (Isp. Brd. Çkr. Ank. Ky.)
cara
1. Boğazi uzun adam (Sv.) 2. Döl yataği, yavruyu saran zar, eş (Isp. Brd. Dz.)
cibin
1. Tatarcık (Kn.) 2. Karasinek (Brd. Gm. Ur. Nğ. Kerkük) 3. Sivrisinek (ist. Sn. Ama.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...