Omurga

Omurga

Omurga, iskeletin merkez eksenini oluşturur; baş, boyun ve gövdenin ağırlığını destekler. Parçalı yapısı, esneklik sağlayarak gövdenin eğilmesine ve bükülmesine olanak tanır. Yandan bakıldığında omur sütununun düz olmadığı, S şeklinde büküldüğü görülür. Doğumda omur sütunu, C şeklinde öne doğru eğridir; bu ileri doğru eğiklik, yetişkinin göğüs ve sağrı kısımlarında devam eder (organın kendisinden kaynaklanan eğrilikler). Çocuklukta, başla bedenin ağırlığını daha iyi dengelemek için, boyun ve bel bölgelerinde iki ters eğiklik ortaya çıkar.

Boyun eğriliği, çocuk başını kaldırmaya başladığında; bel eğriliğiyse, çocuk oturmayı, ayakta durmayı ve yürümeyi öğrendiğinde ortaya çıkar Boyun ve bel eğrilikleri, doğumdan sonra ortaya çıktıkları için ikincil eğrilikler olarak adlandırılır. Gelişimsel etkenler, kötü duruş ya da patolojik değişiklikler, bu eğriliklerin anormalleşmesine neden olabilir. Kamburluk olarak bilinen göğüs omurlarının öne doğru aşırı eğilmesi, kemik yapısının zayıflaması (osteoporoz) sonucu, omurlarda meydana gelen biçim değişiklikleri genellikle yaşlılarda görülür. Bel bölgesindeki omur kemiklerinin arkaya doğru aşırı eğilmesi, hamile kadınlarda sık görülür.

Omur sütununun bir tarafa eğilmesine skolyoz adı verilir. Bu durum, oldukça yaygındır; beyzbol atıcıları ve tenisçiler gibi, genellikle tek elle yapılan spor dallarıyla uğraşan atletlerde görülür; sırt kaslarındaki asimetriden kaynaklanır.