Diş çekimi

Bir ya da daha fazla dişin bir dişçi tarafından çekilmesi.

NEDEN UYGULANIR

Diş çekimi, bir diş ağır derecede çürüdüğünde ya da tamir edilemeyecek kadar kötü kırıldığında ya da bir apse (bkz. apse, dental) oluştuğunda uygulanabilir. Dişler üst üste bindiğinde ya da maloklüzyon durumunda (düzgün olmayan ısırık izi); ağır bir diş eti hastalığına bağlı olarak dişler gevşemişse (bkz. periodontit); ya da diğer bir dişin çıkmasını önlüyorsa (bkz. diş çıkması) da dişler çekilebilir

NASIL UYGULANIR

Çoğu diş çekiminde lokal anestezi (bkz. anestezi, dental) uygulanır. Kötü sıkışmış bir yirmilik dişin çekilmesinde (bkz. sıkışma, dental), bir kerede birkaç dişin çekilmesinde ya da aşırı derecede gergin ya da sakat kişilerin ya da ufak çocukların diş çekiminde bir genel anestetik kullanılabilir (bkz. anestezi, genel). Dişler genellikle, dişin kökünü kavrayacak şekilde tasarlanmış olan dental forsepslerle çekilir. Hafif fakat sıkı bir basınç uygulandığında keskiler, periodontal ligamanları keser (disi yuvasında tutan sert, fibröz zarlar), yuva yavaş yavaş genişletilir ve diş çıkarılır. Nadiren bu işlem sırasında olabilecek kök kırıklarının ayrıca çıkarılması gerekli olabilir. Zor diş cekimlerinde, örneğin diş sikışmışsa, dişin taç kısmı yoksa ya da diş kökleri çok eğri ise diş çevresindeki bir miktar diş eti ve kemiğin diş çekilmeden önce alınması ve diş etine sutür atilması (dikiş atılması)gerekli olabilir. KOMPLİKASYONLAR Diş çekimlerinin çoğu herhangi bir komplikasyon olmadan gerçekleştirilir Diş çekildikten sonra kanama durmazsa, yuva etrafındaki dokuya sutür atılmasi gerekebilir. Nadiren, boş bir diş yuvasında kanın pıhtılaşmaması durumunda (bkz. kan E pıhtılaşması) ya da kan pıhtısı yerinden çıktığında kuru yuva (diş yuvasında enfeksiyon) adı verilen durum ortaya çıkar.