zöngön

1. Güç, kuvvet (Isp. Dz. Kü. Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Mutlu (Çkl.)

Şişmanlamak, yağlanmak (Çr.)

1. Burun kemiği (Es.) 2. Aptal (Çkl. Çkr. Sv.)

Çok yorulmak, bitkin düşmek (Nğ.)

Çok zayıf (Gr.)

Çok zayıf, cıliz (Nğ.)