zebellemek

İnce, zayıf, güçsüz (Yz. Kn.)

Zayıflamak (Nğ.)

Bodur, bacaksız, kısa boylu (Brd. Dz. Kü. Es.)

1. Güç, kuvvet (Isp. Dz. Kü. Sv. Nğ. Kn. iç.) 2. Mutlu (Çkl.)

Bodur, bacaksız (Isp. Brd. Dz. Mn. Kü. Ks. Çkr. Sv. Yz. Krş. Kn. Mğ.)

Sancılı, irinli (yara için) (Nğ.)