ürük

Soluk (Isp. El. Nğ. Kn.)

Şişmek, şişmanlamak (Isp. Dz. Ay.)

1. İshal (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Bo. Ks. Çkr. Çr. Sn. Sm. Or. Gr. Gm. El. MI. Gaz. Mr. Hat. Sv. Yz. Ky. Nğ. Kn. Ank. Ada. İç. Ant. Mğ.) 2. Kolera (Ezc.) 3. Hastalıklı (Or.)

1. İshalli (Isp. Brd. Dz. Ay. Mn. iz. Ba. Çkr. Ama. Sm. Or. Ank. Hat. Sv. Nğ. Kn. İç. Mğ.) 2. Kansız, cansız, ölümcül (Bo.) 3. Hasta ve öksürüklü (Mn.)

Hastayı okuyup üfleyerek iyileştireceğine inanılan, bu işi sürekli ve çıkar sağlayarak yapan kişi (Sm. Ar. Sv. Nğ.)

1. Soluk borusu, gırtlak, boğaz (Isp. Brd. Dz. Ay. iz. Mn. Ba. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Gaz. Yz. Ank. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Bo. ist.) 2. Çene (Kn.)