tazkel

İnce, zayıf yüzlü (kimse için) (Sm.)

Gür sakallı (Çkl.)

İki kürek kemiği arası (Bo. Çkl.)

Başı ve ağzı büyük, sesi kalın kimse (Çr.)

Çocuğu uyutmak ya da susturmak için arkasına yavaş yavaş vurmak (Çkl.)

Uyuklamak (Çkl. Çkr. Sn. Ama.)