süyek

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Sayıklamak (Ank.)

1. Çok uzun boylu, vücut ölçüleri uyumsuz kimse (Krş.) 2. Bunak, ahmak (Çr. El. Kn.)

Hekim (ist.)

1. Hastalık ya da yarası iyileşmek (Bo. Ks. Ama. Gm. Hat. Kr. Sv. Ada.) 2. Canlanmak, dirilmek (Nğ.)

Nezle olmak (ist.)