süsün

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Nezle (iz. Es. Cr. Or. Ar. Kr. Ezm. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank, Krş. Ky. Nğ.) 2. Salgin hastalik (Af. Dz. Es. Ks. Ama. Íc.)

Sayıklamak (Ank.)

1. Çok uzun boylu, vücut ölçüleri uyumsuz kimse (Krş.) 2. Bunak, ahmak (Çr. El. Kn.)

1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)

Akciğer zarı yangisi, zatürcenp, plörezi (Es. Brs. Ank. Ada. Ky.)