sinğirmek

Yara ya da hastalığı em ile iyleştirmek (Bo. Gm. Gaz. Sv.)

Sakal (Gaz.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Nezle (iz. Es. Cr. Or. Ar. Kr. Ezm. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank, Krş. Ky. Nğ.) 2. Salgin hastalik (Af. Dz. Es. Ks. Ama. Íc.)

1. Hastalik (Sv.) 2. Hastalığın biraktığı sersemlik (Gaz. Mr.) 3. Aptal (Krş. Nğ.) 4. Sara (Gaz.)