sin
Ölü gömülen yer, kabir (Isp. Dz. iz. Ay. Mn. Ba. Brs. Ist. Sn. Sm. Ama. Or. Gr. MI. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ank. Yz. Krş. Ky. Nğ. Kn. Ada. Ant. iç. Çr.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görsak
1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
salım
1. Nezle (iz. Es. Cr. Or. Ar. Kr. Ezm. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank, Krş. Ky. Nğ.) 2. Salgin hastalik (Af. Dz. Es. Ks. Ama. Íc.)
samırdamak
1. Uyku ya da hastalık nedeniyle söylenmek, sayıklamak (Dz. Brs. Çr. Sm. Ada. İç.) 2. Anlamsız konuşmak, saçmalamak (Isp. Dz. Ks.)
sadalamak
Sayıklamak (Ank.)
salaca
1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...