sımsık

Hekim (ist.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Nezle olmak (ist.)

Tabut (ist.)

Aptal, sersem (ist.)

Organ, vücudun bir parçası (ist. Kn.)