sıklamak

1. Çok uzun boylu, vücut ölçüleri uyumsuz kimse (Krş.) 2. Bunak, ahmak (Çr. El. Kn.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

Çok işeyen çocuk (Or.)

1. Uyku ya da hastalık nedeniyle söylenmek, sayıklamak (Dz. Brs. Çr. Sm. Ada. İç.) 2. Anlamsız konuşmak, saçmalamak (Isp. Dz. Ks.)

Akciğer zarı yangisi, zatürcenp, plörezi (Es. Brs. Ank. Ada. Ky.)

Bir yaşından küçük çocuk, bebek (Brd.)