semeyyü tavuk

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Uyku ya da hastalık nedeniyle söylenmek, sayıklamak (Dz. Brs. Çr. Sm. Ada. İç.) 2. Anlamsız konuşmak, saçmalamak (Isp. Dz. Ks.)

Bir yaşından küçük çocuk, bebek (Brd.)

Yeni doğmuş bebek (Ank.)

Sağlık (Dz.)

Sayıklamak (Ank.)