seme
Aptal, sersem (Af. Isp. Brd. Dz. iz. Ba. Brs. Uş. Kü. Bil. Es. Bo. İst. Zn. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. To. Or. Gm. Ar. Kr. Ezm. Ezc. Sv. Yz. Ank. Krş. Nğ. Kn. Ada. ic. Ant. Mğ. Ed. Krk. Tk.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görsak
1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)
sal
1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)
salım
1. Nezle (iz. Es. Cr. Or. Ar. Kr. Ezm. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank, Krş. Ky. Nğ.) 2. Salgin hastalik (Af. Dz. Es. Ks. Ama. Íc.)
salik
1. Sersem, aptal (Nğ.) 2. Beli çıkık, sakat (Brd. Ank.)
samakar
Aptal, sersem (Krş.)
samarık
1. Hastalik (Sv.) 2. Hastalığın biraktığı sersemlik (Gaz. Mr.) 3. Aptal (Krş. Nğ.) 4. Sara (Gaz.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...