sazan

Yara ya da hastalığı em ile iyleştirmek (Bo. Gm. Gaz. Sv.)

Sakal (Gaz.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)

1. Çıban ya da yara kabuğu (Sk. Zn. Ks. Sm. Gr. Ant.) 2. Saçkıran hastalığı (Bo.)

1. Hasta, yaralı ya da ölü taşınan sedye (Cr. Sm. Sn. Ar. Ezc. Vn. El. Ur. Gaz. Mr. Sv. Ky.) 2. Tabut (Es. Sn. Ar. Vn. Mr. Sv. Yz. Ank. Kn. Af. To. MI. Ky. Kerkük) 3. Ölü (Sv.)

1. Nezle (iz. Es. Cr. Or. Ar. Kr. Ezm. Gaz. Mr. Sv. Yz. Ank, Krş. Ky. Nğ.) 2. Salgin hastalik (Af. Dz. Es. Ks. Ama. Íc.)