satak

1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)

1. Hastalık ya da yarası iyileşmek (Bo. Ks. Ama. Gm. Hat. Kr. Sv. Ada.) 2. Canlanmak, dirilmek (Nğ.)

Hastalık ya da yarası iyileşmek (Çr. Gr. Tr. Sv.)

Hastalık ya da yarası iyileşmek (Çkr. Ank. Nğ.)

ishal olmak (Çkl.)

1. Uykusu hafif kimse (Af. Isp. Brd. Dz. Ay. Kü. Ks. Çkr. Çr. Sm. Ama. Or. Gaz. Mr. Sv. Ank. Nğ. Kn. Ada. Iç. Mğ.) 2. Çok iyi duyan kulak (Çkl. Es. İst. Sm. Ed.)