sağır

1. Hasta. yaralı ya da ölü taşınan sedye (Af. Is. Brd. Bo. Ks. Gr. iç. Nğ. Kn.) 2. Tabut (Isp. Brd. Dz. Mn. Ckr. Sn. Or. Sv. Ank. Nğ. Kn. Mğ.) 3. Salgın hastalık (Çkl. Ama.) 4. ishal (Sm.)

1. Uyku ya da hastalık nedeniyle söylenmek, sayıklamak (Dz. Brs. Çr. Sm. Ada. İç.) 2. Anlamsız konuşmak, saçmalamak (Isp. Dz. Ks.)

1. Hastalık ya da yarası iyileşmek (Bo. Ks. Ama. Gm. Hat. Kr. Sv. Ada.) 2. Canlanmak, dirilmek (Nğ.)

Yara ya da hastalığı em ile iyleştirmek (Bo. Gm. Gaz. Sv.)

Hastalık ya da yarası iyileşmek (Çr. Gr. Tr. Sv.)

Yara ya da hastalığı emle iyileştirmek (Tr.)