peltek peltek

Peltek, kekeme, dilsiz (Kü. Çr. Yz. Krş. Ky. Ada.)

1. Peltek, kekeme (Brs.) 2. Düztaban (Brs.) 3. Eğri bacaklı (Dz. Ama. Gm. Nğ.) 4. Eğri bacaklı insanın yürüyüşü için (Ay Mn. Bo. Ama. Nğ.)

1. Akan kanı durdurmak için kullanılan bir bitki (ist.) 2. Abłak yüz (Bo. Nğ.) 3. Şişman ama güçsüz (Nğ. Kn. Ada. İç.) 4. Yanakları dolgun ve şişman kimse (iç.)

Bir organın içinde oluşan sertlik, ur (Ama.)

1. Çocuk yürümeye çalışmak (Nğ.) 2. Büyümek, büyümeye başlamak (insan ve hayvan için) (Isp. Sk. Ama. Sm. Or. El. Krk.)

Tombul, şişman, gürbüz çocuk (Es. Çr. Sn. Ama. To. Mr. Sv. Krş. Ky.)