muncuru

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

Kalın (dudak için) (Nğ.)

Sakat, bir organı eksik olan (Gaz. Mr.)

1. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Dz. Ky.) 2. İrin (Uş. Zn.)

Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)

Iri (kimse) (Brs.)