midiklanmak

1. Dert, hastalık (frengi, kanser gibi ağır hastalıklar) (Isp. Dz. Es.Sm. Ank. Krş. Ky. Nğ. Ada.) 2. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Isp. Dz. Ay. Kü. Bo. Mr. Ank. Nğ. Mğ.) 3. Çok düşünce ve üzüntüden olan...

Mide (Nğ.)

Kısa boylu kimse (Isp.)

Cinsel istek duymak (Or.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

1. Aptal (Ay. iz. Sm. Tr.) 2. Doğuştan ya da sonradan dilsiz olan (Dz. Ay.) 3. Küçük çocukların boynu (Sk.) 4. Parmak (Ay.)