maşşık

1. İnsanın dizkapağı (Çkr.) 2. Koltuk değneği (Ba. Brs. Çkl. İst. Krş. Tk.)

İnsanın dizkapağı (Ank.)

Sakat, bir organı eksik olan (Gaz. Mr.)

1. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Dz. Ky.) 2. İrin (Uş. Zn.)

Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)

Iri (kimse) (Brs.)