masavut

1. Çok öksüren, tıknefes kimse (Isp. Ank. Ant.) 2. Lekeler biçiminde beliren bir deri hastaliğına tutulmuş kimse (Mğ.)

1. Şişman (Ezc. Ada.) 2. Yüz (Isp. İç. Ant.) 3. Çene (Ky. ic.) 4. Alt dudak (Ay. iç. Ant.) 5. Burun deliklerinin yanlarındaki etli kisim (Nğ.)

1. Açlik, kıtlık (Sv. Yz. Ant.) 2. Sıkıntı, üzüntü (Mr.)

1. Aptal (Ay. iz. Sm. Tr.) 2. Doğuştan ya da sonradan dilsiz olan (Dz. Ay.) 3. Küçük çocukların boynu (Sk.) 4. Parmak (Ay.)

Kulak ağrısını geçirmek için kullanılan, çiçekleri güzel kokulu ve sarı renkli bir kır bitkisi (Ada.)

Yuvarlak, tombul yüzlü, basık burunlu kimse (Çr.)