mandıklamak

1. İnsanın dizkapağı (Çkr.) 2. Koltuk değneği (Ba. Brs. Çkl. İst. Krş. Tk.)

Yaşlılık nedeniyle güçsüzleşmek (Çkl.)

Ayakları çarpık kimse (Af. Çkl.)

Sakat, bir organı eksik olan (Gaz. Mr.)

1. Yangi, yangılanmış yara, onulması güç yara (Dz. Ky.) 2. İrin (Uş. Zn.)

Dertli, hastalıkli, yarali (Isp. iz. Zn. Ank.)