lekmek

1. Ağırkanli, şişman (Isp. Dz. Mn. Ks. Sm. Ky. Mğ.) 2. Dengesiz, sarsak yürüyüşlü kimse (İç.) 3. Düztaban (Ank. iç.) 4. Seyrek basıp ağır ağır yürüyen kimse (Çr.)

Şişman (Isp.)

1. Yaramak, fayda vermek, yenen ya da yapılan bir şeyi içe sindirmek (Isp. Nğ. Kn.) 2. Zayıflamak (Vn.)

1. iç sıkıntısı (Isp. Brd. Dz. iz. Mn. Ba. Kü. Es. Kn.) 2. Kuruntu, kaygı (Af. Isp. Brd. Dz. Ba. Kü. Es.)

Yarası sızlamak, zonklamak (Isp. Ks.)

Aptal (Isp.)