kuruburu

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Sıska, zayıf (Gaz.)

Balgam (Krş.)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Kurdeşen hatalığı (Gaz.)

Uyuşmak, (organ için)(Gaz.)