kukuk

ihtiyar (Brs.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)