korada

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

ihtiyarlamış insan ya da hayvan (Isp.)

İri yarı, gösterişli (insan için) (Isp. Brd. Es. Sv. Yz. Nğ. Kn. Kerkük)

Şişmanlık nedeniyle hareketsizleşen insan ya da hayvan (iç.)