koplanmak

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

Yele karşı kullanılan zehirli bir ot (Ank.)

Gövdeyi bir yönden öbür yöne çevirememek, tutulmak (Ky.)

Vücudunu dimdik tutan kişi (Ay. Mğ.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)