kızan
1. Çocuk (Dz. Ay. Iz. Mn. Ba. Çkl. Brs. Kü. Bil. Kc. Sm. Ank. Kn. Ada. Mğ. Ed. Krk. Tk. Uş. Ky.) 2. Erkek çocuk, delikanlı (Isp. Dz. Ay. iz. Mn. Kü. Bo. Kz. Çr. Ky. Ng. Ant. Mğ. Tk.)
Benzer halk sözlüğü kayıtları
Tümünü görkabaç
Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)
kabak
1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)
kamrık
Böğür, kasık üstü (Isp. Dz. Ay. Mr. Ank. Yz. Ant.)
kabuş
Saçı dökülmüş adam (Isp.)
kağşamak
1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)
kakaç
1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)
Kullanıcı yorumları
0 yorum
Yorumlar yükleniyor...