kıyığ

İri yarı, gösterişli (insan için) (Isp. Brd. Es. Sv. Yz. Nğ. Kn. Kerkük)

İri yarı olduğu halde sağlıklı, canlı olmayan insan (Sm.)

Yanık, kabarmış yara (iz. Kerkük)

ihtiyarlamış insan ya da hayvan (Isp.)

Kudurmuş insan (Ank.)

Zayıf, kuru, etsiz insan ya da hayvan (iz. Ba. Brs. Es. Gr. Nğ. Mğ.)