kırıtmak

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)

Böğür, kasık üstü (Isp. Dz. Ay. Mr. Ank. Yz. Ant.)

iskelet (Es. Ant.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)