kırçal

Kır saçlı insan (Isp. ist. Sm. Or. Sv. Nğ. Mğ.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

ihtiyarlamış insan ya da hayvan (Isp.)

İri yarı, gösterişli (insan için) (Isp. Brd. Es. Sv. Yz. Nğ. Kn. Kerkük)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)

İri yarı olduğu halde sağlıklı, canlı olmayan insan (Sm.)

Kullanıcı yorumları

Yorum yaz

Yorumlar yükleniyor...