keme

1. Ön dişleri olmayan ya da eksik olan kimse (Bo.) 2. Çenesi çıkık olan kimse (Çr.) 3. Konak, çocukların başındaki kepek (Ada.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

Konuşmaya engel olan dil baği, frenilum kısalığı (Es.)

Baştaki kepek, konak (Kü. Tr.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

İri yarı olduğu halde sağlıklı, canlı olmayan insan (Sm.)

1. Seyrek sakallı adam (Yz.) 2. Yel, gaz. (Bo.)

Üzüntüden olan sinir hastalığı (Sm.)

Kullanıcı yorumları

Yorum yaz

Yorumlar yükleniyor...