kekeş

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

Balgam (Krş.)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)