kayıkgöz

1. Göz kapağı (Vn.) 2. Sirt (Vn.) 3. Omuz (Vn.) 4. Vücudun yanı (Vn.)

Gözünden sürekli yaş akan kimse (Kn.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)

Çocukluğundan beri ince yapılı büyüyen erkek (Isp.)

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)