karadalak

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Yüz, el ve ayaklarda olan benler (Rz.)

Yorulmak (ist. Ky.)

Sivri burunlu kimse (Kn.)

Lâğım (Hat.)

Kaplica (Kc.)