karaca

1. Pazi, koldaki kas kitlesi (Isp. Brd. Çkl. Kü. Çkr. Ank. Ant.) 2. Kol (Çkl.)

Benzer halk sözlüğü kayıtları

Böğür, kasık üstü (Isp. Dz. Ay. Mr. Ank. Yz. Ant.)

1. Kafatası (Isp. Ant.) 2. Alın (Ay. Bil. Mğ.)

1. Nezleden damıakta oluşan şiş (Isp.) 2. Balgam (Çr. Brd.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

İri yarı, gösterişli (insan için) (Isp. Brd. Es. Sv. Yz. Nğ. Kn. Kerkük)

1. Burun, burun ucu (Brd. Isp. Brs. Kc. ist. Gr. Ezc. Mr. Sv. Krş. Ed. Tk.) 2. Geniz (Isp. İst. Ezc. Krş.)

Kullanıcı yorumları

Yorum yaz

Yorumlar yükleniyor...