kankıldak

Saçı dökülmüş adam (Isp.)

1. İhtiyarlamak (Dz. Çr.) 2. Zayıflamak, arıklamak, kuvvetten düşmek (Isp. iz. Çkl.) 3. Bedenin her yanı hasta olmak, sağlıksiz olmak (Çr.)

1. Zayıf (Dz. Mn. Brs. Es. Kn. Kib.) 2. Kekeme, dili tutuk adam (Sv.)

1. İhtiyar (Çkl.) 2. Obur (Isp. Kn. iç.) 3. Zayıf (Mġ.)

Zayıf (Isp. Rz. İç.)

Zayıf, ince insan ya da hayvan (Sm. Nğ. Ada. İç.)